Op deze prachtige foto uit 1964 zie je mijn ouders en vrienden op een zondag middag in het café van Tante Leen in Amsterdam gezellig wat drinken en praten over van alles en nog wat. Behalve over voetbal, want dat mocht niet van Tante Leen. Dat had ze als grap met een ondertoon duidelijk gemaakt. Echte Tukkers uit het oosten, midden in echte Amsterdamse gezelligheid. Mijn moeder, 2e van links heeft gedurende mijn jeugd regelmatig over deze middag verteld, maar het verhaal werd pas echt mooi toen ik deze foto vond in een oude doos. Mijn vader, en mede jukebox liefhebber zit op de voorgrond met een biertje in z’n hand. Het hele gezelschap zit gezellig rondom de jukebox die op het moment dat deze foto wordt gemaakt waarschijnlijk niet speelt omdat de accordeonist linksboven op de foto zijn instrument bespeelt.
Vanaf 1960 had Tante Leen samen met haar partner ‘Ome’ Bram Jansen het Café Royal aan de Nieuwendijk 103 (woonde daar ook), waar ze iedere dag optrad. Op de foto, wat de hoes van haar EP de straatmuziekant is, is de jukebox te zien uit haar café. Tante leen had met haar liedjes veel succes en was niet alleen populair in Amsterdam maar ook in de rest van Nederland. Het succes van Tante Leen was dermate groot, dat ze in 1968 gevraagd werd om Nederland te vertegenwoordigen op het Eurovisie songfestival van dat jaar. Ze bedankte echter voor deze deelname omdat zij zingen in het Engels (Wat toen een vereiste was op het Eurovisie songferstival) niet zag zitten. In 1975 stopte Tante Leen met optreden vanwege gezondheidsklachten. Café Royal werd ook gesloten. Tante Leen overleed in 1992. In 1994 werd voor haar een borstbeeld opgericht op het pleintje aan het begin van de Elandsgracht. Ze was sinds 1983 in het bezit van de eremedaille in goud in de Orde van Oranje-Nassau. In november 2022 bevestigde Street Art Frankey een plaquette van Tante Leen aan een tramhalte op de Middenweg in Amsterdam. De zingende barvrouw, die in haar rechterhand een microphone had, en tegelijkertijd met haar linkerhand de kassa bediende.
